De Getekende Reep

[Hostia]

Gisteravond Alim de leerlooier 4 gelezen....
als ik dit deel vergelijk met de eerste 3 delen dan vind ik de tekeningen best wel afgeraffeld, haastwerk, snel,snel want geen zin meer maar moet af....

Of ligt het aan mij?

Hostia!

[Lothar Matthias]

Ik had precies hetzelfde, en met iemand anders van dit forum had ik dezelfde discussie toen we in de rij stonden voor Augustin. Ook de cover vond ik een stijlbreuk vergeleken met het voorafgaande.

Daarnaast zijn de lijnen soms érg onduidelijk, net alsof haar pen bijna op is of zo. Pagina's lang. Qua positie en zo vind ik het nog steeds genietbaar, dat zeker. Alleen de afwerking schoot er duidelijk bij in vergeleken met de voorgaande 3 delen.

[Kool Thing]

Ik sluit me hierbij aan. Ik vraag me nog steeds af waarvoor die eerste 20 blzn nodig waren. Een onafgewerkte vijand, slechte bladindeling, soit. Voor de SSZ schreef ik zo neer:

En nu is dit slotdeel er. 64 pagina’s lang in plaats van de gebruikelijke 48. Het is direct even slikken. Weg is de kleurenpracht van het gefantaseerde India, de witte hardheid van een imaginair Tibet en de weidsheid van de Mexicaans aanvoelende steden. Neen, we worden direct achttien bladzijden lang gedropt in een vuilgroene, stinkende jungle. Het is er zo beklemmend dat ook Augustin er haar overzicht bij lijkt te verliezen. Zo merk je door een zwakke opbouw en de kleine kadertjes nauwelijks dat Khelob door een pijl gewond raakt. En dan is er plots die schitterende dubbelpagina. Eindelijk zie je de horizon blinken en kan het verhaal echt beginnen. Haast alle losse eindjes worden opgeraapt en in rechte lijn samengebonden tot een mooi, verstild slot. Helaas merk je dat de ex-Disney-tekenares in het zicht van de meet haar stijl veranderde. De tekeningen worden nerveuzer en schetsmatiger. Tijdsdruk? Uitgekeken? Of gewoon zin om snel haar nieuwe Legenden van Troy-one-shot aan te pakken? Feit is dat de epiloog van amper één bladzijde wel de nagel op de kop slaat, en je opnieuw op slag verliefd maakt op de personages en de wondere wereld van Alim de Leerlooier. En zo legde Augustin haast achteloos de lat heel hoog voor haar opvolger die de volgende cyclus voor zijn of haar rekening zal nemen.

Dit ontbreken van een echt orgelpunt zorgt er wel voor dat de eerste cyclus van Alim de Leerlooier de kans heeft gemist om in het rijtje van Op Zoek naar de Tijdvogel of Lanfeust terecht te komen, maar niettemin blijft het vierluik een absolute verademing in het striplandschap.

[Kontiki]

Jullie hebben gelijk. De tetjes van Bul zien er zelfs als half uitgeknepen sinaasappeltjes uit. Maar nu hebben we het over bizarre details!

[reuvekej]

[marioboon]

[Kontiki]

Oordeel zelf:

[joske]

Nooit het belang van BH's onderschatten (of plaatselijke gebruiken die hier misschien niet aan bod kwamen)

Desalniettemin vond ik het 4de deel nog steeds zeer goed en staat de reeks op zich nog wel als een huis...

[marioboon]

ja da meiske heeft al serieuze hangtetjes

en waar ik mij ook de bedenking maak, dat je wel heel snel een scan daarvan had

[Kontiki]

Die stond bij onze bespreking, jong.

[qwerty]